Wat doen we met de as?

Helemaal in de huidige tijd is het hebben van een mooie herinnering aan een overledene een kostbaar iets.

Als u een maand na de crematie de as van uw overleden dierbare thuis krijgt, is al snel de vraag “Wat doen we met de as” ?

Zou het niet mooi zijn als er elk jaar een natuurlijke gedenkplaats verder groeit in de vorm van een bloeiende heester of een boom waar de overledene van hield? Een plek die rust biedt en de mooie herinneringen doet herleven. Een plek die ook iets terugdoet voor het gebruik van onze mooie planeet tijdens het leven. De cirkel is mooi rond zo.

Op deze website staat een aantal mogelijkheden om op natuurlijke, biologisch verantwoorde manier een passende herinnering aan een dierbare overledene vorm te geven. Klik op een afbeelding om de door u gewenste manier van natuurlijk, duurzaam herinneren te bekijken.

 

Nieuw in het assortiment: De BioGroeiUrn©: de levende urn uit mycelium

Met trots presenteer ik de BioGroeiUrn, de eerste urn in Nederland die door de betrokken milieubewuste productontwerper Marcel Ellen is ontwikkeld en gemaakt, is van mycelium, het zwammenstelsel van paddenstoelen. Uit dat levende materiaal, vermengd met hennep of vlas groeit binnen drie weken uit een mooie ‘levende’ urn. Deze urn is uitermate geschikt om als tijdelijk omhulsel te dienen voor het laten groeien van een boom of heester ter herinnering aan de overledene. Immers, de urn zelf is al een voedingsbodem voor de zaailing en de grond eromheen.

BioGroeiUrn©

Informatieblad BioGroeiUrn

Ik heb de as van een dierbare overledene al een tijdje in huis

Een maand na de crematie kan de as opgehaald worden bij het crematorium. Of deze wordt thuisgebracht door de uitvaartondernemer die u in de moeilijke periode heeft begeleid. Als er niet direct een keuze voor de bestemming van de as is, komt het nog wel eens voor dat de as ergens bij iemand in huis staat. Soms zelfs na verloop van tijd in de kelderkast of schuur. Want je doet daar geen afstand van, toch? Tenzij u op deze website komt en beseft dat wellicht een mooie boom of heester wel een mooie eindbestemming is van de as. As blijft as. Dus ook as die al jaren thuis staat kan prima als voedingsbodem dienen voor een mooie natuurlijke herinnering.